LIFESTYLE

Minou: Ministersvrouw in Libanon

Toen Minou Hexspoor in 2006 de liefde van haar leven ontmoette, was er voor haar geen twijfel meer mogelijk. Met hem zou ze de hele wereld overgaan. Ze ruilde Nederland in voor Libanon en begon aan een spannend leven als jetsettende ministersvrouw. “We mochten de bruiloft van George en Amal bijwonen.”

Thuishaven

Van jongs af aan leidt Minou al een bruisend leven. Ze wordt geboren in Den Bosch en groeit met haar jongere zusje op in een muzikaal gezin. Haar vader is muzikant en er werd vaak op de zolder gerepeteerd, boven haar slaapkamer. “Met mijn moeder was ik erg close”, vertelt Minou. “Ze was mijn veilige haven, mijn thuis. Maar mijn ouders hadden vaak ruzie en ik voelde me op jonge leeftijd al verantwoordelijk voor het bewaren van de harmonie in huis.” Haar ouders scheiden als Minou 9 jaar oud is, een moeilijke periode voor het hele gezin. “Mijn vader leunde veel op mij. Vanaf mijn dertiende woonde ik bij hem. Dat was mijn keuze, maar achteraf gezien had ik bij mijn moeder moeten blijven.”

Opgroeien bij haar vader voelt als vroegtijdig op kamers wonen. Er is weinig sturing en vrijwel alles mag. Ook komen er veel onbekenden over de vloer. Minou: “Ons huis was een clubhuis voor allerlei jongeren en jongvolwassenen. Dit waren vaak mensen die zelf ook uit moeilijke gezinnen kwamen, of bijvoorbeeld betrokken waren bij criminele activiteiten. Mijn vader heette iedereen welkom, vanuit de goedheid van zijn hart, maar dat had soms vergaande gevolgen. Er werd gestolen uit ons huis, er werd van alles gerookt en gedronken. Op mijn vijftiende ben ik seksueel misbruikt door vier jongens, waarvan ik dacht dat ze mijn vrienden waren. Mijn wereld was toen zo bizar, dat ik zelf ook niet meer wist wat normaal was. Ik was vooral op zoek naar een gevoel van veiligheid en acceptatie.”

Moederschap

Hoewel de band met haar eigen moeder op dat moment niet erg goed is, koestert Minou de sterke wens om jong moeder te worden. Als ze 16 jaar oud is, wordt ze verliefd en stopt ze met het gymnasium. Op haar twintigste verjaardag bevalt ze van haar zoontje. “De relatie met zijn vader was niet makkelijk”, vertelt ze. “Ik heb altijd van hem gehouden, maar kon niet zijn wie hij wilde dat ik was. Ik kon zijn problemen niet bovenop mijn eigen problemen dragen. Ook hij had een lastige jeugd gehad en was in strijd met zichzelf. Het leidde tot agressie, ruzie, dreiging en uitbarstingen. Ik voelde me niet veilig en vertrok samen met mijn zoontje.” Zonder iets te zeggen, want dat durfde ze niet. Toch was het een van de beste beslissingen van haar leven, meent Minou. “Ik was op, mentaal en fysiek. Maar iets in mij geloofde dat er meer was, dat er een ander leven mogelijk was, dat ik een gelukkig mens kon worden.”

Minou pakt de draad op en besluit weer te gaan studeren. Uiteindelijk behaalt ze in 2008 haar bachelordiploma, haar zoontje is dan 9 jaar oud. Naast haar studie werkt ze fulltime in de jeugdhulpverlening, maar als ze haar baan verliest tijdens de recessie, is ze genoodzaakt bij haar zusje in te trekken. “Ik heb zelfs nog een tijdje sigarendoosjes staan plakken in een fabriek. Kort daarna vond ik een nieuwe baan in de jeugdhulpverlening.”

De liefde omarmen

Als ze in 2006 op een MSN-discussieforum in gesprek raakt met Mohamed uit Libanon, slaat de vonk meteen over. “Onze gesprekken gingen al snel de diepte in, heel bijzonder. Hoewel we het niet altijd met elkaar eens waren, besloten we ons dialoog via de e-mail voort te zetten. Dit groeide uit tot een diepe connectie, we belden bijna elke dag.” Op een regenachtige dag in maart ontmoeten ze elkaar voor het eerst, in een park in Nederland. “Daar stond hij, met een bos rode rozen. Een beeld dat ik nooit zal vergeten. We wisten allebei dat het leeftijdsverschil groot was, maar op het moment dat we elkaar zagen was het voor ons duidelijk. Het voelde alsof we elkaar teruggevonden hadden. De eerste twintig minuten hebben we niets gezegd. We hebben elkaar simpelweg vastgehouden en onze levensverhalen in dat moment omarmd.”

Ruim tweeënhalf jaar later besluit Minou naar Libanon te verhuizen. Banen worden opgezegd, spullen verkocht. Haar zoontje verblijft het eerste jaar in Noorwegen, waar haar eigen moeder met haar nieuwe man en vijf jonge kinderen woont. Minou: “Ze stelde voor om hem in huis te nemen, zodat ik kon kijken of ik in Libanon wilde blijven. Hij heeft een geweldige tijd gehad in Noorwegen, maar er was geen dag dat ik hem niet miste.” Hoewel het wennen is, heeft Minou toch het gevoel dat ze op haar plaats is in Libanon. “Ik voelde dat ik op de juiste weg was en dat de dingen zich ontvouwden zoals het bedoeld was. Dit was ook het geval met de liefde tussen mij en Mohamed. In een notendop: hij is de aarde en ik de zon. Ik leerde hem uit het stramien te stappen en zijn hart te volgen, hij leerde mij in mezelf te geloven en mezelf waar te maken. Samen hebben we geleerd wat liefde is.”

Ministersvrouw

Terwijl Minou een baan aanneemt als Manager Programmaontwikkeling bij War Child, betrekt Mohamed een ministersfunctie. Doordat Mohamed uit een bekende familie met een politieke geschiedenis komt, is Minou al gewend aan de publieke aangelegenheden en media-aandacht, maar toch verandert het een en ander. “Vanaf dat moment kregen we 24-uurs beveiliging om ons heen. Dat vond ik in het begin heel raar. Ik durfde tijdens autoritjes bijvoorbeeld niks persoonlijks te zeggen. Best grappig, als ik daar nu aan terug denk. De jongens van de beveiliging werden deel van ons dagelijks leven. Samen hebben we veel meegemaakt: moeilijke momenten, maar we hebben ook veel gelachen.” Daarnaast moet Minou goed nadenken over wie zij als ministersvrouw wil zijn. Ze gaat door met haar werk bij War Child, wat soms voor schrille contrasten zorgt tussen haar werk en privéleven. Het leven als ministersvrouw is uitdagend en druk. Minou vergezelt haar man naar officiële aangelegenheden, zoals dineren in het presidentieel paleis en op staatsbezoek in Jakarta. “Soms trok ik de stoute schoenen aan: dan reed ik in een van de geblindeerde auto’s, met Mohamed naast me en de beveiliging in de auto’s achter ons”, vertelt ze. “Dat ging er vaak hard aan toe. De beveiliging vond het geweldig.”

The Clooney Wedding

Een ander memorabel moment: in 2015 wonen Minou en Mohamed de bruiloft van George en Amal Clooney bij. “Dit had overigens weinig te maken met het ministerschap van mijn man. De vader van Amal is een goede vriend van Mohamed”, legt Minou uit. “De autorit naar de bruiloft toe was hilarisch: om de zoveel meter lagen er fotografen in de bosjes.” Over het bruidspaar zegt ze: “Amal zag er zo mooi uit… Ze is een echte powervrouw en ik heb veel waardering voor waar zij voor staat. Mijn eerste ontmoeting met George kan ik mij nog goed herinneren. Hij zei: ‘You’re tall, very tall!’ Waarop ik antwoordde: ‘I’m just as tall as you are, but I’m wearing very high heels!’ Het floepte er gewoon uit. George is erg down to earth en vriendelijk. Een paar jaar later hebben we – ter gelegenheid van de verjaardag van de vader van Amal – een lang weekend met hen, familie en vrienden doorgebracht in hun huis in Como.”

Wanderlust

Het levenspad dat Minou bewandeld heeft, heeft haar gevormd tot wie ze nu is. “Ik ben trots op mijn zoon, maar ook op mezelf, dat ik de kracht gevonden heb om de dieptepunten te overwinnen. En ik ben trots op mijn bedrijf: het is een reflectie van waar ik voor sta.” Na het behalen van een master’s degree en het volgen van een coaching opleiding, is Minou in 2016 voor zichzelf begonnen. Haar huidige werk als coach voor expats en professionals maakt dat ze overal ter wereld kan werken. Minou en Mohamed delen hun passie voor reizen en gaan samen de hele wereld over. Van wijn drinken in The Ritz-Carlton in San Francisco tot jetsetten in de Côte d’Azur, relaxen op Bali en genieten van een spectaculair uitzicht over de Pamukkale in Turkije. Vorig jaar kochten ze een grote camper van tien meter lang, een jongensdroom van haar man. Haar zoon, inmiddels 20 jaar oud, woont weer in Nederland. Als we vragen wat voor haar nou echt ‘thuis’ is, antwoordt ze: “Beirut. Zonder twijfel. En bij mijn zoon op de bank.”

Lees meer over:




Lavazza